China bouwt zijn posities in Amerikaans schuldpapier discreet af

China en Japan zijn de 2 grootste schuldeisers van Uncle Sam.

China en Japan zijn al vele jaren de grootste beleggers in Amerikaanse staatsobligaties. Sinds het begin van de handelsoorlog bouwden de 2 landen hun posities nochtans af, maar dat gebeurde discreet en had, tot nog toe, geen enkele impact op de rentevoeten, in tegenstelling tot wat vele specialisten vreesden…

Beide landen bezitten elk ruim 1.000 miljard dollar aan Amerikaanse schuld en China heeft Japan sinds 2017 zelfs voorbijgestoken, zodat het de grootste schuldeiser van Uncle Sam is geworden. Sinds het begin van de handelsoorlog is er geen week voorbijgegaan zonder verontrustende commentaren: als China Donald Trump een lesje wilde leren, zou het wel weten hoe het dat moet aanpakken. Het enige wat we nu echter kunnen vaststellen, is dat China zonder enige twijfel Amerikaanse schulden aanhoudt omdat dat het land goed uitkomt. Inderdaad, volgens de logica van de economische theorie zou de toenemende hoeveelheid dollars in China, ten gevolge van het enorme handelsoverschot tussen beide landen (meer dan 350 miljard dollar in 2018), weer in Amerikaans schuldpapier worden belegd, maar we begrijpen ook waarom China misschien iets anders zou willen doen dan staatsobligaties kopen, vooral in de context van de huidige gespannen relatie tussen de twee grootmachten.

Vermindering van ruim 60 miljard dollar sinds mei 2018

Bij nader onderzoek stellen we nochtans vast dat de 2 voornaamste schuldeisers hun posities licht afbouwen: uit de beschikbare cijfers per eind 2018 blijkt dat het aandeel van de Amerikaanse schulden in handen van China, is afgenomen van 22% in 2014, tot 18% in 2018, terwijl dat van Japan van 21% naar 16% zakte. Sinds mei 2018 hebben de 2 voornaamste schuldeisers hun Amerikaans overheidsschuldpapier met ruim 60 miljard dollar verminderd.

Geen enkele impact op de markten

Het hoeft geen betoog dat die positieverkleiningen van de 2 grootste schuldeisers heel discreet zijn gebeurd en dat ze geen enkel effect hebben gehad op het niveau van de rentevoeten, in tegenstelling tot wat sommige financiële onheilsprofeten voorspelden.  Integendeel! Zoals de grafiek hiernaast  zeer goed aantoont, wakkerde de beroering op de beurzen de voorbije weken een ‘safe haven’-effect aan, waarvan de Amerikaanse (en Duitse) obligatiemarkten aanzienlijk geprofiteerd hebben; de rentevoeten zijn daar duidelijk gedaald.

Een oplossing voor het handelsconflict tussen China en de VS zou geen ingrijpende veranderingen teweegbrengen in de huidige trends.

De geplande ontmoeting tussen China en de VS op 7 en 8 januari, die tot doel heeft de onrust te bedaren en een gunstige uitweg trachten te vinden uit dit geschil dat de financiële markten verstoort, zal misschien verandering in de situatie brengen en leiden tot een stijging van de rentevoeten, maar wij denken dat dat niet het geval zal zijn.

Onze redenering steunt op de vaststelling dat de tekenen van economische vertraging de laatste dagen van 2018 zowat overal ter wereld werden bevestigd en ook op de recente daling van de olieprijzen die doet veronderstellen dat 2019 niet beheerst zou worden door een versnelling van de inflatie. In de eurozone bedroeg de prijsstijging  trouwens maar 1,6% in december...

Een stijging van de rentevoeten lijkt dus nog niet direct aan de orde…